တစ္ေန႕တာ

           ပန္းကေလးရယ္….

          ဘ၀ဆိုတာ မခမ္းနားလိုက္တာ..။

          ေဆာင္းတြင္းကလည္း ေအးလိုက္တာ..။

          ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမရွိတဲ့ နံနက္ခင္းကိုေတာင္

          ဥပကၡာျပဳတတ္လာၿပီ..။

          သံသယနဲ႕ စတင္တဲ့ေန႕ရက္

          မၾကာခင္ ငါဆိုးသြမ္းေနေတာ့မယ္။

          သံေယာဇဥ္ေတြ ၊ စာနာမႈေတြ ..

          သတိရမႈေတြ  ၊ ညည္းတြားမႈေတြ

          ငါ့နံနက္စာျဖစ္ကုန္ၿပီ။

          တစ္ေန႕လံုး ငါရူးသြပ္ေနၿပီးေတာ့

          ေန႕လည္ခင္းမွာ ငါပံုမွန္စားသံုးတာက

          ေဒါသေတြကို သိုသိပ္စြာေပါ့။

          ဒီလိုနဲ႕ ညေနေရာက္ေတာ့

          ငါမေသာက္ျဖစ္တဲ့ အရက္၀ိုင္းက ရယ္သံေတြကို

          နားၾကားျပင္းကပ္စြာ  ခါးသီးလြန္းတဲ့ေန႕ရက္တစ္ခုကို

          ပံုမွန္ ငါေသဆံုးေနျဖစ္တယ္။

          ညတစ္ခုကို နားလည္မိတာက ၀တ္ရုံမပါတဲ့

          ကညာပ်ိဳတစ္ေယာက္လိုပဲ။

          အခု သံစဥ္တစ္ခုကို ငါညွိလိုက္တယ္..

          ထြက္လာတာက ကဗ်ာေတြေပါ့..။

          အခု မင္းဖတ္ေနတယ္ေလ ။

မွန္ ကန္ရင္ ကြဲတယ္..

    တစ္ေန႕သ၌ ရြာသူႀကီး သားအဖႏွစ္ေယာက္သည္ တစ္ဖက္ရြာမွ အိမ္အျပန္ ေတာထဲ တစ္ေနရာ၌ ဆင္ႀကီးကို ဂဠဳန္ခ်ီသြားသည္ကို ေတြ႕လိုက္ ေလ၏.။ ထို အျခင္းအရာကို သားျဖစ္သူက
` အေဖ ဆင္ႀကီးကို ခ်ီသြားတာ ဘာငွက္ႀကီးလဲ´ ဟုေမးရာ အေဖျဖစ္သူက
` ဂဠဳန္ငွက္လို႕ ေခၚတယ္ ငါ့သားရ´ ဟု ျပန္ေျပာေလသည္။ သားျဖစ္သူက `အေဖ ဂဠဳန္ဆိုတာ တကယ္ရွိလို႕လား´ ဟု ဆက္ေမးရာ
`တကယ္ရွိလို႕ အခု ဆင္ႀကီးကို ခ်ီသြားတာ ငါ့သားေတြ႕လိုက္တာေပါ့ ´ ဟုေျပာၿပီး အိမ္ျပန္ခဲ့ၾကေလသည္.။
ရြာအနီးသို႕ေရာက္လွ်င္ ` ငါ့သား ဆင္ႀကီးကို ဂဠဳန္ခ်ီသြားတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူ႕ကို မွ လိုက္မေျပာနဲ႕´ ဟု ကတိေတာင္းေလရာ သားျဖစ္သူကလည္း
` ဟုတ္ကဲ့ အေဖ´ ဟုေျပာလိုက္ေလသည္။

    ေနာက္တစ္ေန႕တြင္ သားျဖစ္သူသည္ လူငယ္ပီပီ ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ႕လွ်င္ မေျပာရ မေနႏိုင္သည္ျဖစ္ရာ ္ သူ၏ သူငယ္ခ်င္းကို ထိုအေၾကာင္းကို ေျပာျပေလသည္။ ထိုသူမွာ မယံုသည္ျဖစ္၍ ျငင္းခုန္ရင္း အေလာင္းအစားလုပ္ၾကေလသည္။ သူႀကီးသားက မယံုရင္ `ငါ့အေဖကို သြားေမးမယ္ ၊ ငါ့အေဖက လူႀကီးဆိုေတာ့ ညာမွာ မဟုတ္ဘူး ၊ တကယ္လို႕ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ႏြားတစ္ေကာင္ေၾကး´ ဟုဆုိလ်က္ သူႀကီးထံ သို႕ သြားၾကေလသည္။
    သူႀကီးထံသုိ႕ေရာက္လွ်င္ သူႀကီးသား၏ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူမွာ အေၾကာင္းစံုေျပာျပလ်က္ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းေျပာေလရာ သူႀကီးကလည္း..
` ဂဠဳန္ဆိုတာ ဘယ္မွာရွိမွာလဲ ငါ့သားရူးလို႕ ေျပာတာေနမွာပါ ´ ဟု ျပန္ေျပာလိုက္သည္ ျဖစ္ရာ သူႀကီးသားမွာ ႏြားတစ္ေကာင္ ရႈံးသြားေလသည္။ ထိုအျခင္းအရာကို သားျဖစ္သူက မေက်မနပ္ႏွင့္
` အေဖဗ်ာ မမိုက္ဘူးဗ်ာ ဆင္ႀကီးကိုဂဠဳန္ခ်ီသြားတာ အေဖေရာ က်ေနာ္ေရာ ျမင္လိုက္တာပဲ .. ဘာလို႕ မဟုတ္ဘူးလို႕ ေျပာလိုက္ရတာလဲ ´ ဆိုရာ အေဖျဖစ္သူက
` ငါ့သား လူေတြက မွန္တာေျပာရင္ မယံုတာမ်ားတယ္၊ မမွန္တာ ေျပာရင္ေတာ့ ယံုတတ္ၾကတယ္..
  ငါ့သား အခု လူေတြကို ငါ့အေဖ သမင္တစ္ေကာင္ကို ျမားနဲ႕ပစ္လိုက္တာ ျမားတစ္စင္းထဲနဲ႕ ေခါင္းရယ္ နားရြက္ရယ္ ေရွ႕ေျခရယ္ သံုးခုလံုးကို ေဖာက္ၿပီး မွန္သြားတယ္လို႕ လိုက္ေျပာေခ် .. ´ ဟု  ေစခိုင္းေလသည္။
သူႀကီးသားလည္း သူ၏ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ထိုအျခင္းအရာကို ေျပာျပသည္ျဖစ္ရာ ` ဘယ္လိုျဖစ္ႏိုင္မွာလဲ´ ယုတၱိမရွိတာ ဘာညာႏွင့္ျငင္းခုန္ၾကျပန္ေလသည္။ ထိုအခါ သူႀကီးသားက ႏြားႏွစ္ေကာင္ ေၾကးေလာင္းၾကျပန္လ်က္ သူႀကီးထံသို႕ လာခဲ့ၾကျပန္သည္။

` သူႀကီး ... သူႀကီး သမင္ကို ျမားတစ္စင္းနဲ႕ပစ္လိုက္တာ ေခါင္းရယ္ နားရြက္ရယ္ ေရွ႕ေျခရယ္ သံုးခုလံုးကို ေဖာက္၀င္သြားတယ္ဆို´ ဟု ေမးၾကေလရာ
` ဟုတ္တယ္ေလ..´ ဟု သူႀကီးျဖစ္သူက ျပန္ေျပာလွ်င္
` သူႀကီး ဘယ္လိုလုပ္ျဖစ္ႏိုင္မွာလဲ ´ ဟု ေျပာၾကေလရာ
` ကိုင္း ငါ သမင္ကို သြားပစ္ေတာ့ သမင္က ေရေသာက္ေနတယ္၊ ေရေသာက္ေနရင္း နားရြက္ယားလို႕ဆိုၿပီးေတာ့ ေရွ႕ေျခနဲ႕ ကုတ္လိုက္ရာ ျမားတစ္စင္းနဲ႕ ေခါင္းရယ္ နားရြက္ရယ္ ေရွ႕ေျခရယ္ေဖာက္၀င္သြားတာေပါ့´ ဟု ေျပာလိုက္ေလရာ
သူႀကီးသား သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္လည္း  ဟုတ္ေပသည္ ဟု လက္ခံၾကေလသည္ ။ သူၾကီးသားလည္း ႏြားႏွစ္ေကာင္ႏိုင္လိုက္ေလသည္။

ထုိေၾကာင့္ ေျပာစမွတ္တစ္ခု တြင္သြားသည္။ ေခါင္းရယ္ နားရြက္ရယ္ ေရွ႕ေျခရယ္ တစ္ခ်က္တည္းမွန္ေအာင္ပစ္တတ္ဖို႕ လိုတယ္တဲ့ ဗ်ာ..။